نمیدونم، خیلی بنظرم بعید میاد بتونم اعتماد کنم دیگه به کسی، همیشه وقتی میدیدم آدما این جمله رو میگن تو ذهنم میگفتم چه کلیشه ای و مسخره! حتما خودش رو لوس میکنه دو روز دیگه یادش میره. اما الان با خودم میگم عجب آدم بدجنسی بودم! الان که برای خودم این دو روزی که قراره بگذره رو نمیبینم ناراحتم که خندیدم به احساس دیگران.
میگن نا امیدی خیلی بده، نمیدونم حتما هست! اما برام خیلی دوره که بتونم افراد جدید رو تو زندگیم قبول کنم و باید با کسایی که برام مونده زندگی کنم.
برچسب:
نویسنده: نوید فدایی