در گوشی

همیشه ی خدا همین طور است. بازی زن ها با آدم؛ همیشه اولش حکمِ تفنن را دارد. اما یک کم که می گذرد؛ دو طرف می بینند که "نه، خیلی هم تفننی در کار نیست!" و گویا چیزهایی پشتش خوابیده که نمی شود نادیده اش گرفت. چیزهایی که اولش توی دل آدم، یک نقطه ی خیلی ریز است که می توانی نادیده اش بگیری. اما همین که یک کم بهش توجه نشان بدهی؛ آن قدر بزرگ می شود که همه ی دلت را ممکن است بگیرد. کافه پیانو/ فرهاد جعفری...

ادامه مطلب