در گوشی

گاهی وقتا بعضی آدم ها تاثیری دارن تو زندگیت که خودت متوجه نمیشی، باید خیلی دقیق به زندگیمون نگاه کنیم تا متوجه یک سری نعمت ها مثل این آدما بشیم. گاهی میشه با نگاه به زندگی کسایی که همچین افرادی رو ندارن و مقایسش با زندگی خودمون متوجه بشیم.مثلا اگر فلانی هیچکس توی زندگیش نبود و همینطوری بزرگ میشد باز...

نقاشی پست قبلی رو تونستم اپ کنم بلاخره. ...

میان میگن دل شکستن خیلی بده، خیلی کار کثیفیه، دورویی چقدر بده، چقدر جانماز آب کشیدن بده، چقدر قضاوت آدما کار ناپسندیه، چرا یکم کمتر پشت هم حرف نمیزنیم؟؟؟ برای هرکدوم از این موضوعات هم تو اینور و اونور گشتن و هزارتا متن آبکی درآوردن و میذارن تو پیجشون که ما خیانت دیدیم، دیگه به کی میشه اعتماد کرد؟ شما پشت ما بگین ولی ما که عین خیالمون نیس از بس که شاخیم.... هزارتا هم عکس از اینور و اونور جمع کردن و تند تند آپ میکنن که ما خیلی افسرده شدیم، فلسفه این دنیا چیست؟ پس کی میخوان آدما سزای اعمالشون رو ببینن..... حالا یکی ندونه آنچنان دلش کباب میشه براشون که بیا و ببین اگر یکم یکم یکم یکم به حرفایی که میزنین ایمان داشتین و عمل میکردین انقدر پست و آشغال نبودین که آدم فقط با دیدنتون بخواد بالا بیاره رو ...

دیگران برات ارزش قائل ان، زحماتت رو میبینن و ازت توقع اضافی ندارن، خستگیت رو درک میکنن، مریضیت رو درک میکنن، گاهی نازت رو هم میخرن... احساس میکنی وجودت ارزشمنده و ...... نیستی که وقتی میگی ناراحتم حتی ازت نپرسن خب برای چی؟! و خستگی خودشون مهمتر از خستگی تو باشه و یه جمله فقط بگن حوصله ندارم، خب حدس بزنین چیه؟؟؟ منم حوصله ندارم پس تو بی حوصلگی منم انتظار قربون صدقه نداشته باشین...

گاهی با یک تلنگر کوچک یک حرف یا عمل ساده متوجه چیز بزرگی میشیم شاید از قبل می دونستیم و از خودمون مخفی می کردیم شاید مخفی نمی کردیم و پشت گوش می انداختیم اما وقتی صدای شکستن این تظاهر رو می شنویم برای برگشتن دیر نیست؟ چرا با وجود اینکه حقیقت رو فهمیدیم باز به مسیرمون ادامه می دیم جرأت شکستن "همیشگی" رو نداریم؟ یا ضعیفیم؟...